Το τραγούδι “Στα Τρίκαλα στα δυο στενά”, το γραμμοφώνησε ο Τσιτσάνης στα 1939. Το πρωτοτραγούδησε ο Στράτος Παγιουμτζής μαζί με τον Τσιτσάνη.
Για το φόνο που είχε συγκλονίσει τον υπόκοσμο, είχαν βγει μέχρι τότε, κάποια μουρμούρικα τραγούδια όπως “βρε Αντωνίτση κερατά / που σκότωσες το Σακαφλιά” ή “το Σακαφλιά σκοτώσανε κι οι μάγκες μαραζώσανε” και άλλα παρόμοια.
- Βασίλης Τσιτσάνης
Ο Γιώργος Σακαφλιάς, ήταν υπαρκτό πρόσωπο. Έχουν ειπωθεί τόσα πολλά γι΄ αυτόν, που κάπου ο θρύλος δεν μπορεί να ξεχωρίσει από την πραγματικότητα. Ήταν μέγας γυναικοκατακτητής, και τζογαδόρος, ενώ τα’ παιρνε και από γυναίκες του υποκόσμου. Βρέθηκε στη φυλακή των Τρικάλων, επειδή τραυμάτισε κάποιον με μαχαίρι.
- Στράτος Παγιουμτζής
Η πρώτη μαρτυρία που διάβασα για το έγκλημα και τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, προέρχεται από αποσπάσματα της αυτοβιογραφίας του Δημήτρη Γκόγκου (Μπαγιαντέρα), τα οποία παρεμβάλλονται στην βιογραφία του Τσιτσάνη, όπως αυτός τη διηγήθηκε στον Κώστα Χατζηδουλή (“Βασίλης Τσιτσάνης – Η ζωή μου, το έργο μου”, Νεφέλη 1979) . Ο Μπαγιαντέρας, δεν είχε γνωρίσει το Σακαφλιά, ήταν όμως συγκρατούμενος στις φυλακές της Αίγινας, με αυτόν που τον σκότωσε (Αντωνίτσης λεγότανε), ο οποίος του διηγήθηκε τη δική του εκδοχή για την ιστορία.
Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του Μπαγιαντέρα, ο Αντωνίτσης, μέσα στη φυλακή των Τρικάλων “έστρωνε παιχνίδια, μπαρμπούτια και τέτοια”, που φυσικά ήταν απαγορευμένα. Όταν ο Σακαφλιάς μπήκε στη φυλακή, αρχές του 1929, είδε την κονόμα και βάλθηκε να πάρει αυτός το βιδάνειο. Άρχισε να του μπαίνει του Αντωνίτση, μέχρι που κάποια μέρα τον έδιωξε από το παιχνίδι με τις κλωτσιές.
Μετά από κανά-δυο μέρες, ο Αντωνίτσης, πήρε ένα τηγάνι, του αφαίρεσε τη λαβή και την ακόνισε. Έστειλε και φώναξαν το Σακαφλιά τάχα μου να τον κεράσει μαρίδες. Ο Σακαφλιάς, πίστεψε πως ο Αντωνίτσης ήθελε να “τα βρούνε”. Δεν πονηρεύτηκε, και ο Αντωνίτσης τον σκότωσε με τη λαβή του τηγανιού.
Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του Μπαγιαντέρα, ο Αντωνίτσης, μέσα στη φυλακή των Τρικάλων “έστρωνε παιχνίδια, μπαρμπούτια και τέτοια”, που φυσικά ήταν απαγορευμένα. Όταν ο Σακαφλιάς μπήκε στη φυλακή, αρχές του 1929, είδε την κονόμα και βάλθηκε να πάρει αυτός το βιδάνειο. Άρχισε να του μπαίνει του Αντωνίτση, μέχρι που κάποια μέρα τον έδιωξε από το παιχνίδι με τις κλωτσιές.
Μετά από κανά-δυο μέρες, ο Αντωνίτσης, πήρε ένα τηγάνι, του αφαίρεσε τη λαβή και την ακόνισε. Έστειλε και φώναξαν το Σακαφλιά τάχα μου να τον κεράσει μαρίδες. Ο Σακαφλιάς, πίστεψε πως ο Αντωνίτσης ήθελε να “τα βρούνε”. Δεν πονηρεύτηκε, και ο Αντωνίτσης τον σκότωσε με τη λαβή του τηγανιού.
Δημήτρης Γκόγκος (Μπαγιαντέρας)
Αυτά έγιναν σύμφωνα με τους Μπαγιαντέρα – Αντωνίτση. Υπάρχουν όμως και άλλες διηγήσεις, όπου τα πράγματα εμφανίζονται πολύ διαφορετικά. Ο Ηλίας Πετρόπουλος, στη “Ρεμπέτικη Ανθολογία” του, γράφει ότι είχε συναντήσει έναν αυτόπτη μάρτυρα της δολοφονίας. Σύμφωνα με αυτόν, ο Αντωνίτσης, δεν ήταν αυτός που έστρωνε τα παιχνίδια, αλλά τσιράκι κάποιου τσιρίμπαση της φυλακής. Ο Σακαφλιάς, πράγματι είχε βάλει στόχο το βιδάνειο της φυλακής, και ο τσιρίμπασης έβαλε τον Αντωνίτση να τον καθαρίσει. Το κόλπο, ήταν το εξής: Κάποιος βαλτός φώναξε από την αυλή το Σακαφλιά και αυτός έβγαλε το κεφάλι του από το καγκελωτό παράθυρο του θαλάμου. Τότε ο Αντωνίτσης τον μαχαίρωσε πισώπλατα με τη λαβή του τηγανιού.
Το τέλος του Αντωνίτση, ήταν εξ’ ίσου τραγικό: Όταν αποφυλακίστηκε, ζούσε με τα εμβάσματα που του έστελνε ο τσιρίμπασης, εξ΄αιτίας του οποίου έκανε επί πλέον χρόνια στη φυλακή. Όταν όμως αυτός πέθανε, σταμάτησαν και τα εμβάσματα. Ζώντας σαν ζητιάνος και έχοντας απομονωθεί από τους πειραιώτες μάγκες, αυτοκτόνησε τελικά πέφτοντας πάνω σε ένα διερχόμενο τραίνο της γραμμής Πατρών – Πύργου.
Και τα Δυο Στενά; Αυτά, δεν βρίσκονται στα Τρίκαλα – τουλάχιστον δεν βρίσκονται μέσα στην πόλη των Τρικάλων. “Είναι μέρος της φυλακής των Τρικάλων, για την ακρίβεια, είναι δυο διάδρομοι – προεκτάσεις της αυλής που κυκλώνουν το κτίριο των θαλάμων” (Η. Πετρόπουλος, ο.π.)
Το τέλος του Αντωνίτση, ήταν εξ’ ίσου τραγικό: Όταν αποφυλακίστηκε, ζούσε με τα εμβάσματα που του έστελνε ο τσιρίμπασης, εξ΄αιτίας του οποίου έκανε επί πλέον χρόνια στη φυλακή. Όταν όμως αυτός πέθανε, σταμάτησαν και τα εμβάσματα. Ζώντας σαν ζητιάνος και έχοντας απομονωθεί από τους πειραιώτες μάγκες, αυτοκτόνησε τελικά πέφτοντας πάνω σε ένα διερχόμενο τραίνο της γραμμής Πατρών – Πύργου.
Και τα Δυο Στενά; Αυτά, δεν βρίσκονται στα Τρίκαλα – τουλάχιστον δεν βρίσκονται μέσα στην πόλη των Τρικάλων. “Είναι μέρος της φυλακής των Τρικάλων, για την ακρίβεια, είναι δυο διάδρομοι – προεκτάσεις της αυλής που κυκλώνουν το κτίριο των θαλάμων” (Η. Πετρόπουλος, ο.π.)
ΥΓ. Τη φωτογραφία που υπάρχει στο βιντεάκι, την είδα και στο βιβλίο του Ηλία Πετρόπουλου, ο οποίος γράφει ότι πιθανόν ο τύπος της φωτογραφίας να είναι πράγματι ο Σακαφλιάς!
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια δημοσιεύονται.. άμεσα από τους αναγνώστες,
και συνεισφέρουν στον μεταξύ τους διάλογο.
Η ελευθερία της γραπτής έκφρασης... είναι δικαίωμα όλων των πολιτών.